Leçons de niveau 8

Grec ancien/Grammaire/Déclinaisons des noms/Déclinaisons difficiles

Une page de Wikiversité.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Début de la boite de navigation du chapitre
Déclinaisons difficiles
Icône de la faculté
Chapitre no 6
Leçon : Déclinaisons des noms
Chap. préc. :Troisième déclinaison
Chap. suiv. :Sommaire
fin de la boite de navigation du chapitre
Icon falscher Titel.svg
En raison de limitations techniques, la typographie souhaitable du titre, « Déclinaisons des noms : Déclinaisons difficiles
Grec ancien/Grammaire/Déclinaisons des noms/Déclinaisons difficiles
 », n'a pu être restituée correctement ci-dessus.

Certains mots ont une déclinaison irrégulière. Le plus souvent, elle s'explique par un changement de la forme du thème.

Amphitrite[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif
Vocatif (ὦ)
Accusatif τὴν
Génitif τῆς
Datif τῇ

Antéros[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ἀντέρως
Vocatif (ὦ) Ἀντέρω
Accusatif τὸν Ἀντέρωτα
Génitif τοῦ Ἀντέρωτος
Datif τῷ Ἀντέρωτι

Apollon[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ἀπόλλων
Vocatif (ὦ) Ἄπoλλον
Accusatif τὸν Ἀπόλλωνα
Génitif τοῦ Ἀπόλλωνος
Datif τῷ Ἀπόλλωνι

Amphitrite[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Ἀμφιτρίτη
Vocatif (ὦ) Ἀμφιτρίτη
Accusatif τὴν Ἀμφιτρίτην
Génitif τῆς Ἀμφιτρίτης
Datif τῇ Ἀμφιτρίτῃ

Aphrodite[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Ἀφροδίτη
Vocatif (ὦ) Ἀφροδίτη
Accusatif τὴν Ἀφροδίτην
Génitif τῆς Ἀφροδίτης
Datif τῇ Ἀφροδίτῃ

Arès[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ἄρης
Vocatif (ὦ) Ἄρες
Accusatif τὸν Ἄρη
Génitif τοῦ Ἄρεως
Datif τῷ Ἄρει

Artémis[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Ἄρτεμις
Vocatif (ὦ) Ἄρτεμι
Accusatif τὴν Ἄρτεμιδα
Génitif τῆς Ἀρτέμιδος
Datif τῇ Ἀρτέμιδι

Athéna[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Ἀθηνᾶ
Vocatif (ὦ) Ἀθηνᾶ
Accusatif τὴν Ἀθηνᾶν
Génitif τῆς Ἀθηνᾶς
Datif τῇ Ἀθηνᾷ

Déméter[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Δημήτηρ
Vocatif (ὦ) Δήμητερ
Accusatif τὴν Δήμητρα
Génitif τῆς Δήμητρος
Datif τῇ Δήμητρι

Dionysos[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Διόνυσος
Vocatif (ὦ) Διόνυσε
Accusatif τὸν Διόνυσον
Génitif τοῦ Διονύσου
Datif τῷ Διονύσῳ

Éris[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Ἔρις
Vocatif (ὦ) Ἔρι
Accusatif τὴν Ἔριν
Génitif τῆς Ἔρεως
Datif τῇ Ἔρει

Éole[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Αἴολος
Vocatif (ὦ) Αἴολε
Accusatif τὸν Αἴολον
Génitif τοῦ Αἰόλου
Datif τῷ Αἰόλῳ

Éros[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ἔρως
Vocatif (ὦ) Ἔρω
Accusatif τὸν Ἔρωτα
Génitif τοῦ Ἔρωτος
Datif τῷ Ἔρωτι

Hadès[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ ᾍδης
Vocatif (ὦ) ᾍδη
Accusatif τὸν ᾍδην
Génitif τοῦ ᾍδου
Datif τῷ ᾍδῃ

Hélios[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ἥλιος
Vocatif (ὦ) Ἥλιε
Accusatif τὸν Ἥλιον
Génitif τοῦ Ἡλίου
Datif τῷ Ἡλίῳ

Héphaïstos[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ἥφαιστος
Vocatif (ὦ) Ἥφαιστε
Accusatif τὸν Ἥφαιστον
Génitif τοῦ Ἡφαίστου
Datif τῷ Ἡφαίστῳ

Hébé[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Ἥϐη
Vocatif (ὦ) Ἥϐη
Accusatif τὴν Ἥϐην
Génitif τῆς Ἥϐης
Datif τῇ Ἥϐῃ

Héra[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Ἥρα
Vocatif (ὦ) Ἥρα
Accusatif τὴν Ἥραν
Génitif τῆς Ἥρας
Datif τῇ Ἥρᾳ

Hermès[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ἑρμῆς
Vocatif (ὦ) Ἑρμῆ
Accusatif τὸν Ἑρμῆν
Génitif τοῦ Ἑρμοῦ
Datif τῷ Ἑρμῇ

Hyménée[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ὑμέναιος
Vocatif (ὦ) Ὑμέναιε
Accusatif τὸν Ὑμέναιον
Génitif τοῦ Ὑμεναίου
Datif τῷ Ὑμεναίῳ

Hymen[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ὑμήν
Vocatif (ὦ) Ὑμήν
Accusatif τὸν Ὑμένα
Génitif τοῦ Ὑμένος
Datif τῷ Ὑμένι

Iris[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Ἶρις
Vocatif (ὦ) Ἶρι
Accusatif τὴν Ἴριδα
Génitif τῆς Ἴριδος
Datif τῇ Ἴριδι

Isis[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Ἶσις
Vocatif (ὦ) Ἶσι
Accusatif τὴν Ἴσιδα
Génitif τῆς Ἴσιδος
Datif τῇ Ἴσιδι

Métis[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Μῆτις
Vocatif (ὦ) Μῆτι
Accusatif τὴν Μήτιδα
Génitif τῆς Μήτιδος
Datif τῇ Μήτιδι

Némésis[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Νέμεσις
Vocatif (ὦ) Νέμεσι
Accusatif τὴν Νέμεσιν
Génitif τῆς Νεμέσεως
Datif τῇ Νεμέσει

Pan[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Πάν
Vocatif (ὦ) Πάν
Accusatif τὸν Πᾶνα
Génitif τοῦ Πανός
Datif τῷ Πανί

Perséphone[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif
Vocatif (ὦ)
Accusatif τὴν
Génitif τῆς
Datif τῇ

Phébé[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Φοίϐη
Vocatif (ὦ) Φοίϐη
Accusatif τὴν Φοίϐην
Génitif τῆς Φοίϐης
Datif τῇ Φοίϐῃ

Phébus[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Φοῖϐος
Vocatif (ὦ) Φοῖϐε
Accusatif τὸν Φοῖϐον
Génitif τοῦ Φοίϐου
Datif τῷ Φοίϐῳ

Ploutis[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Πλουτίς
Vocatif (ὦ) Πλουτί
Accusatif τὴν Πλουτίδα
Génitif τῆς Πλουτίδος
Datif τῇ Πλουτίδι

Ploutos[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Πλοῦτος
Vocatif (ὦ) Πλοῦτε
Accusatif τὸν Πλοῦτον
Génitif τοῦ Πλούτου
Datif τῷ Πλούτῳ

Pluton[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Πλούτων
Vocatif (ὦ) Πλούτων
Accusatif τὸν Πλούτωνα
Génitif τοῦ Πλούτωνος
Datif τῷ Πλούτωνι

Poséidon[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ποσειδῶν
Vocatif (ὦ) Πόσειδον
Accusatif τὸν Ποσειδῶνα
Génitif τοῦ Ποσειδῶνος
Datif τῷ Ποσειδῶνι

Thémis[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Θέμις
Vocatif (ὦ) Θέμι
Accusatif τὴν Θέμιδα
Génitif τῆς Θέμιδος
Datif τῇ Θέμιδι

Thétis[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Θέτις
Vocatif (ὦ) Θέτι
Accusatif τὴν Θέτιδα
Génitif τῆς Θέτιδος
Datif τῇ Θέτιδι

Téthys[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ἡ Τηθύς
Vocatif (ὦ) Τηθύ
Accusatif τὴν Τηθύν
Génitif τῆς Τηθύος
Datif τῇ Τηθύϊ

Zeus[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier
Nominatif ὁ Ζεύς
Vocatif (ὦ) Ζεῦ
Accusatif τὸν Δία
Génitif τοῦ Διός
Datif τῷ Διί

fils[modifier | modifier le wikicode]

Ce nom suit la troisième déclinaison (ὁ ὑός, ὑέος) mais il peut suivre la deuxième déclinaison (ὁ υἱός, υἱοῦ), peu usitée.

Deuxième déclinaison[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ὁ υἱός οἱ υἱοί τὼ υἱώ
Vocatif (ὦ) υἱέ (ὦ) υἱοί (ὦ) υἱώ
Accusatif τὸν υἱόν τοὺς υἱούς τὼ υἱώ
Génitif τοῦ υἱοῦ τῶν υἱῶν τοῖν υἱοῖν
Datif τῷ υἱ τοῖς υἱοῖς τοῖν υἱοῖν

Troisième déclinaison[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ὁ ὑός οἱ ὑεῖς τὼ ὑεῖ
Vocatif (ὦ) ὑέ (ὦ) ὑεῖς (ὦ) ὑεῖ
Accusatif τὸν ὑόν τοὺς ὑεῖς τὼ ὑεῖ
Génitif τοῦ ὑέος τῶν ὑέων τοῖν ὑέοιν
Datif τῷ ὑεῖ τοῖς ὑέσι(ν) τοῖν ὑέοιν

héros[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ὁ ἥρως οἱ ἥρωες τὼ ἥρωε
Vocatif (ὦ) ἥρως (ὦ) ἥρωες (ὦ) ἥρωε
Accusatif τὸν ἥρωα τοὺς ἥρωας τὼ ἥρωε
Génitif τοῦ ἥρωος τῶν ἡρώων τοῖν ἡρώοιν
Datif τῷ ἥρωι τοῖς ἥρωσι(ν) τοῖν ἡρώοιν

navire[modifier | modifier le wikicode]

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ἡ ναῦς αἱ νῆες τὼ νῆε
Vocatif (ὦ) ναῦ (ὦ) νῆες (ὦ) νῆε
Accusatif τὴν ναῦν τὰς ναῦς τὼ νῆε
Génitif τῆς νέως τῶν νεῶν τοῖν νεοῖν
Datif τῇ νηί ταῖς ναυσί(ν) τοῖν νεοῖν

Noms difficiles[modifier | modifier le wikicode]

Nominatif singulier Génitif singulier Datif pluriel Remarques
τὸ ἄγαλμα (la statue) τοῦ ἀγάλματος τοῖς ἀγαλμάτοις
ἡ ἀδελφή (la sœur) τῆς ἀδελφῆς ταῖς ἀδελφαῖς Ce mot s'écrit « ἀδελφεά » en dorien, « ἀδελφειή » en langue homérique, et « ἀδελφεή » en ionien.
ὁ ἀδελφός (le frère) τοῦ ἀδελφοῦ τοῖς ἀδελφοῖς Ce mot s'écrit « ἀδελφεός » en langue homérique et ionien, et « ἀδελφιός » ou « ἀδευφιός » en crétois.
ἡ ἀγάπη (l'amour) τῆς ἀγάπης ταῖς ἀγάπαις
ὁ ἄγγελος (le messager ; le messager divin) τοῦ ἀγγέλου τοῖς ἀγγέλοις
ὁ ἀγκών (le coude) τοῦ ἀγκῶνος τοῖς ἀγκῶσι(ν)
ὁ/ἡ ἀήρ (l'air ; l'atmosphère autour de la Terre. La vapeur, la brume, le brouillard. L'air que l’on respire.) τοῦ/τῆς ἀέρος τοῖς/ταῖς ἀέρσι(ν) Ce mot s'écrit « ἠέρος » en langue homérique, « ἀϐήρ » en dorien, « αὐήρ » en éolien, et « ἠήρ » en ionien.
ὁ ἀετός (l'aigle) τοῦ ἀετοῦ τοῖς ἀετοῖς
ἡ ἀηδών (le rossignol) τῆς ἀηδονός ταῖς ἀηδοσί(ν)
τὸ αἰδοῖον (la vulve) τοῦ αἰδοίου τοῖς αἰδοίοις
ἡ αἰδώς (la pudeur) τῆς αἰδοῦς ταῖς αἰδώσι(ν)
ὁ/ἡ αἰθήρ (la région supérieure de l'air ; l'espace aérien, l'air que l’on respire) τοῦ/τῆς αἰθέρος τοῖς/ταῖς αἰθέρσι(ν)
ὁ/ἡ αἴλουρος (le chat ; la chatte) τοῦ/τῆς αἰλούρου τοῖς/ταῖς αἰλούροις
τὸ αἴνιγμα (l'énigme) τοῦ αἰνίγματος τοῖς αἰνίγμασι(ν)
ἡ αἴξ (la chèvre) τῆς αἰγός ταῖς αἰξί(ν)
ἡ αἰσχύνη (l'opprobre ; la vergogne) τῆς αἰσχύνης ταῖς αἰσχύναις
ὁ αἰών (le temps (époque)) τοῦ αἰῶνος τοῖς αἰῶσι(ν)
ὁ/ἡ ἀλεκτρυών (le coq ; la poule) τοῦ/τῆς ἀλεκτρυόνος τοῖς/ταῖς ἀλεκτρυόνσι(ν)
ὁ ἀλέκτωρ (le coq) τοῦ ἀλέκτορος τοῖς ἀλέκτορσι(ν) Vocatif singulier : ἀλέκτορ
ὁ ἁλιεύς (le pêcheur) τοῦ ἁλιέως τοῖς ἁλιεῦσι(ν) Vocatif singulier : ἁλιεῦ
ὁ/ἡ ἅλς (le sel ; la mer) τοῦ/τῆς ἁλός τοῖς/ταῖς ἁλσί(ν)
ἡ ἀλωπεκία (la chute des cheveux) τῆς ἀλωπεκίας ταῖς ἀλωπεκίαις
ἡ ἀλώπηξ (le renard) τῆς ἀλώπεκος ταῖς ἀλώπεξι(ν)
ἡ ἀμυγδάλη (l'amande) τῆς ἀμυγδάλης ταῖς ἀμυγδάλαις Ce mot s'écrit « ἀμύγδαλον », « ἀμύγδαλος », « ἀμυσγέλα », et «

ἀμυσγύλα » .

ὁ ἄναξ (le maitre, le chef, le roi) τοῦ ἀνάκτος τοῖς ἄναξι(ν)
ἡ ἄνασσα (la maitresse, la cheffe, la reine) τῆς ἀνάσσας ταῖς ἀνάσσαις
ὁ ἀνδρών (l'andron) τοῦ ἀνδρῶνος τοῖς ἀνδρῶσι(ν)
ὁ ἄνεμος (le vent) τοῦ ἀνέμου τοῖς ἀνέμοις
ἡ ἀνεψιά (la nièce) τῆς ἀνεψιᾶς ταῖς ἀνεψιαῖς
ὁ ἀνεψιός (le neveu) τοῦ ἀνεψιοῦ τοῖς ἀνεψιοῖς
ὁ ἀνήρ (l'homme ; le mâle des animaux) τοῦ ἀνδρός τοῖς ἀνδράσι(ν) Vocatif singulier : ἄνερ
ὁ ἄνθρωπος (l'homme, le genre humain) τοῦ ἀνθρώπου τοῖς ἀνθρώποις
ἡ ἀντιπάθεια (La non-communauté de sentiments ou d'impressions. (Philosophie), (Terme stoïcien) Le non-rapport de certaines choses entre elles.) τῆς ἀντιπαθείας ταῖς ἀντιπαθείαις
ἡ ἀπάθεια (L'absence de sentiments ou d’impressions. (Philosophie), (Terme stoïcien) L'absence de certaines choses entre elles.) τῆς ἀπαθείας ταῖς ἀπαθείαις
ὁ ἀποπομπαῖος τράγος (le bouc émissaire) τοῦ ἀποπομπαίου τράγου τοῖς ἀποπομπαίοις τράγοις Vocatif singulier : ἀποπομπαῖε τράγε
ὁ ἄργυρος (l'argent ; la monnaie) τοῦ ἀργύρου τοῖς ἀργύροις
ὁ/ἡ ἄρκτος (l'ours(e)) τοῦ/τῆς ἄρκτου τοῖς/ταῖς ἄρκτοις
ἡ ἁρπαγή ((Au sens actif) la rapacité ; l'avidité (Au sens passif) le butin) τῆς ἁρπαγῆς ταῖς ἁρπαγαῖς
ὁ ἅρπαξ (le rapace ; le pillard) τοῦ ἅρπαγος τοῖς ἅρπαξι(ν)
ὁ ἄρσην (le mâle) τοῦ ἄρσενος τοῖς ἄρσεσι(ν) Vocatif singulier : ἄρσην Ce mot s'écrit « ἄρρην » en attique, « ἄρσης » en laconien, et « ἔρσην » en crétois et en éolien.
ὁ ἀρχίκλωψ (le maître-voleur) τοῦ ἀρχικλωπός τοῖς ἀρχικλῶψι(ν) Accusatif singulier : ἀρχικλῶπα
ὁ ἄρχων (le maitre, le prince, le chef) τοῦ ἄρχοντος τοῖς ἄρχουσι(ν) Vocatif singulier : ἄρχον
ἡ ἀσπίς (le bouclier) τῆς ἀσπίδος ταῖς ἀσπίσι(ν) Vocatif singulier : ἀσπί
τὸ ἄστυ (la cité) τοῦ ἄστεως τοῖς ἄστεσι(ν)
ἡ αὐτοκράτειρα (l'impératrice) τῆς αὐτοκρατείας ταῖς αὐτοκρατείαις
ἡ αὐτοκρατορία (l'empire) τῆς αὐτοκρατορίας ταῖς αὐτοκρατορίαις
ὁ αὐτοκράτωρ (l'empereur) τοῦ αὐτοκράτορος τοῖς αὐτοκράτορσι(ν) Vocatif singulier : αὐτοκράτορ
ὁ αὐχήν (la nuque) τοῦ αὐχένος τοῖς αὐχέσι(ν)
ἡ βασιλεία (le royaume) τῆς βασιλείας ταῖς βασιλείαις
ὁ βασιλεύς (le roi) τοῦ βασιλέως τοῖς βασιλεῦσι(ν) Vocatif singulier : βασιλεῦ
ἡ βασίλισσα (la reine) τῆς βασιλίσσης ταῖς βασιλίσσαις
ὁ βίος (la vie, l’existence ; le monde ou l’on vit. Le récit d'une vie.) τοῦ βίου τοῖς βίοις
ὁ/ἡ βοῦς (le bœuf, la vache) τοῦ/τῆς βοός τοῖς/ταῖς βουσί(ν)
τὸ βούτυρον (le beurre) τοῦ βουτύρου τοῖς βουτύροις
ὁ βραχίων (le bras) τοῦ βραχίονος τοῖς βραχίοσι(ν)
ἡ γαῖα (la terre comme partie de l'univers. La contrée, le pays. Le terrain, la culture.) τῆς γαίας ταῖς γαίαις
τὸ γάλα (le lait) τοῦ γάλακτος τοῖς γάλαξι(ν)
ἡ γαμετή (l'épouse) τῆς γαμετῆς ταῖς γαμεταῖς
ὁ γαμέτης (l'époux, le mari) τοῦ γαμέτου τοῖς γαμέταις Vocatif singulier : γαμέτα
ὁ γάμος (le mariage) τοῦ γάμου τοῖς γάμοις
ὁ γέλως (le rire ; l’objet de risée) τοῦ γέλωτος τοῖς γέλωσι(ν) Vocatif singulier : γέλω ; ce mot s'écrit « γέλος » en éolien.
ὁ γελωτοποιός (le bouffon) τοῦ γελωτοποιοῦ τοῖς γελωτοποιοῖς
ὁ/ἡ γέρανος (la grue) τοῦ/τῆς γεράνου τοῖς/ταῖς γεράνοις
ἡ γερουσία (le sénat) τῆς γερουσίας ταῖς γερουσίαις
ὁ γερουσιάρχης (le président du sénat) τοῦ γερουσιάρχου τοῖς γερουσιάρχαις Vocatif singulier : γερουσιάρχα
ὁ γερουσιαστής (le sénateur) τοῦ γερουσιαστοῦ τοῖς γερουσιασταῖς Vocatif singulier : γερουσιαστά
ὁ γέρων (le vieillard) τοῦ γέροντος τοῖς γέρουσι(ν) Vocatif singulier : γέρον
ἡ γῆ (la terre) τῆς γῆς ταῖς γέαις
τὸ γῆρας (la vieillesse) τοῦ γήρως τοῖς γήρασι(ν)
ὁ γίγας (le géant) τοῦ γίγαντος τοῖς γίγασι(ν)
ἡ γλαῦξ (la chouette) τῆς γλαυκός ταῖς γλαυξί(ν)
ἡ γλῶσσα (la langue (organe) ; le langage) τῆς γλώσσης ταῖς γλώσσαις Ce mot s'écrit « γλάσσα » en ionien, et « γλῶττα » en attique.
ὁ γόμφος (la hanche) τοῦ γόμφου τοῖς γόμφοις
τὸ γόνυ (le genou) τοῦ γόνατος τοῖς γόνασι(ν)
ἡ γραῖα (la vieillarde) τῆς γραίας ταῖς γραίαις Vocatif singulier : γραῖε
ἡ γραῦς (la vieillarde) τῆς γραός ταῖς γραυσί(ν) Vocatif singulier : γραῦ
ὁ γυναικεῖον (le gynécée) τοῦ γυναικείου τοῖς γυναικείοις
ἡ γυνή (la femme ; la femelle des animaux) τῆς γυναικός ταῖς γυναιξί(ν) Vocatif singulier : γύναι ; ce mot s'écrit « βανά » en béotien, et « γυνά » en dorien.
ὁ γύψος (le plâtre) τοῦ γύψου τοῖς γύψοις
ὁ γύψ (le vautour) τοῦ γυπός τοῖς γυψί
ἡ γωνία (l'angle, le coin ; (par analogie) l'équerre) τῆς γωνίας ταῖς γωνίαις
ὁ δαήρ (le beau-frère) τοῦ δαέρος τοῖς δαέρσι(ν) Vocatif singulier : δᾶερ
ὁ δαίμων (le dieu, la déesse, la divinité, la puissance divine ; l'âme d'un mort, l'esprit que l’on peut évoquer, l'ombre) τοῦ δαίμονος τοῖς δαίμοσι(ν) Vocatif singulier : δαίμον
τὸ δάκρυ (la larme) τοῦ δακρύου τοῖς δάκρυσι(ν)
ὁ δελφίς (le dauphin) τοῦ δελφῖνος τοῖς δελφῖσι(ν)
τὸ δένδρον (l'arbre) τοῦ δένδρου τοῖς δένδροις Ce mot s'écrit « δένδρεον » en langue homérique.
ἡ δέσποινα (la maitresse d'une maisonnée) τῆς δεσποίνης ταῖς δεσποίναις
ὁ δεσπότης (le maitre d'une maisonnée ; le maitre d'un dème) τοῦ δεσπότου τοῖς δεσπόταις Vocatif singulier : δεσπότα
ὁ δῆμος (le dème ; la subdivision de la tribu) τοῦ δήμου τοῖς δήμοις Ce mot s'écrit « δᾶμος » en dorien.
ὁ διάϐολος (le calomniateur ; l'ennemi de Dieu) τοῦ διαϐόλου τοῖς διαϐόλοις
ἡ δίφθογγος (la diphtongue) τῆς διφθόγγου ταῖς διφθόγγοις
ὁ δοθιήν (le furoncle) τοῦ δοθιένος τοῖς δοθιέσι(ν)
ὁ δόμος (la maison, le palais, la chambre ou l'appartement. Le temple. L'abri pour les animaux. La construction. (au pluriel) La demeure, (au génitif), la résidence, la patrie) τοῦ δόμου τοῖς δόμοις
ἡ δράκαινα (la dracène) τῆς δρακαίνης ταῖς δρακαίναις
ὁ δράκων (le dragon) τοῦ δράκοντος τοῖς δράκοντι Vocatif singulier : δράκον
ἡ δρῦς (le chêne) τῆς δρυός ταῖς δρυσί(ν)
ἡ δύναμις (la puissance) τῆς δυνάμεως ταῖς δυνάμεσι(ν) Vocatif singulier : δύναμι
τὸ δῶμα (la construction, la maison, la demeure. La chambre principale. Le temple.) τοῦ δώματος τοῖς δώμασι(ν)
τὸ ἔαρ (le printemps) τοῦ ἔαρος τοῖς ἔαρσι(ν)
τὸ ἔγκλημα (le chef d'accusation ; le grief) τοῦ ἐγκλήματος τοῖς ἐγκλήμασι(ν)
ὁ ἐγκέφαλος (le cerveau) τοῦ ἐγκεφάλου τοῖς ἐγκεφάλοις
τὸ ἔθνος (la nation, la tribu ; la famille, le troupeau) τοῦ ἔθνους τοῖς ἔθνεσι(ν)
ἡ ἐκδίκησις (la vengeance) τῆς ἐκδικήσεως ταῖς ἐκδικήσεσι(ν) Vocatif singulier : ἐκδίκησι
ὁ ἐκδικητής (le vengeur) τοῦ ἐκδικητοῦ τοῖς ἐκδικηταῖς Vocatif singulier : ἐκδικητά
ἡ ἐκδοχή (la version) τῆς ἐκδοχῆς ταῖς ἐκδοχαῖς
τὸ ἔλαιον (l'huile) τοῦ ἐλαίου τοῖς ἐλαίοις
ὁ/ἡ ἔλαφος (le cerf ; la biche) τοῦ/τῆς ἐλάφου τοῖς/ταῖς ἐλάφοις
τὸ ἔλεος (la pitié, la compassion. Tout ce qui excite la pitié.) τοῦ ἐλέους τοῖς ἐλέεσι(ν)
ὁ ἐλέφας (l'éléphant) τοῦ ἐλέφαντος τοῖς ἐλέφασι(ν) Vocatif singulier : ἐλέφαν
ἡ ἐλπίς (l'attente d'une chose, la conjecture ; la présomption, la prévision.) τῆς ἐλπίδος ταῖς ἐλπίσι(ν) Vocatif singulier : ἐλπί
τὸ ἔνεμα (le lavement (remède liquide)) τοῦ ἐνέματος τοῖς ἐνέμασι(ν)
ἡ ἐνέργεια (l'énergie) τῆς ἐνεργείας ταῖς ἐνεργείαις
ἡ ἔνεσις (l'injection) τῆς ἐνέσεως ταῖς ἐνέσεσι(ν)
ἡ ἐξαδελφή (la cousine) τῆς ἐξαδελφῆς ταῖς ἐξαδελφαῖς
ὁ ἐξαδελφός (le cousin) τοῦ ἐξαδελφοῦ τοῖς ἐξαδελφοῖς
ἡ ἔξοδος (l'issue ; l'action de sortir) τῆς ἐξόδου ταῖς ἐξόδοις
ἡ ἐξομολόγησις (la confession) τῆς ἐξομολογήσεως ταῖς ἐξομολογήσεσι(ν) Vocatif singulier : ἐξομολόγησι
τὸ ἐξομολογητήριον (le confessionnal) τοῦ ἐξομολογητηρίου τοῖς ἐξομολογητηρίοις
ὁ ἐξομολογητής (le confesseur) τοῦ ἐξομολογητοῦ τοῖς ἐξομολογηταῖς Vocatif singulier : ἐξομολογητά
ὁ ἐραστής (l'amant) τοῦ ἐραστοῦ τοῖς ἐρασταῖς Vocatif singulier : ἐραστά
τὸ ἐργαλεῖον (l'outil) τοῦ ἐργαλείου τοῖς ἐργαλείοις
τὸ ἐργαστήριον (l'atelier, le laboratoire) τοῦ ἐργαστηρίου τοῖς ἐργαστηρίοις
τὸ ἐργάτης (l'ouvrier, le travailleur) τοῦ ἐργάτου τοῖς ἐργάταις
τὸ ἔργον (l'action, l'œuvre, l'occupation, le travail) τοῦ ἔργου τοῖς ἔργοις Ce mot s'écrit « ϝέργον » ou « ϝάργον » en dorien.
ἡ ἐρωμένη (la femme aimée) τῆς ἐρωμένης ταῖς ἐρωμέναις
ὁ ἐρώμενος (l'homme aimé) τοῦ ἐρωμένου τοῖς ἐρωμένοις
ὁ ἔρως (l'amour « naturel » ; le désir sexuel) τοῦ ἔρωτος τοῖς ἔρωσι(ν)
ὁ εὐπατρίδης (le gentilhomme) τοῦ εὐπατρίδου τοῖς εὐπατρίδοις
τὸ ἐφήϐαιον (le pubis) τοῦ ἐφηϐαίου τοῖς ἐφηϐαίοις
ὁ ἔφηϐος (le jouvenceau) τοῦ ἐφήϐου τοῖς ἐφήϐοις
ὁ ἐφιάλτης (le cauchemar) τοῦ ἐφιάλτου τοῖς ἐφιάλταις Vocatif singulier : ἐφιάλτα
ὁ ἐχθρός (l'ennemi) τοῦ ἐχθροῦ τοῖς ἐχθροῖς
ὁ ἔχις (la vipère) τοῦ ἔχεως τοῖς ἔχεσι(ν)
ἡ ζωή (la vie) τῆς ζωῆς ταῖς ζωαῖς Ce mot s'écrit « ζόα » ou « ζωά » en dorien, « ζοΐα » en éolien, et « ζόη » en ionien.
τὸ ζῷον (l'être vivant, l'animal ; le personnage représenté dans un tableau) τοῦ ζῴου τοῖς ζῴοις
ἡ ἥϐη (la jeunesse) τῆς ἥϐης ταῖς ἥϐαις
ἡ ἡδονή (le plaisir) τῆς ἡδονῆς ταῖς ἡδοναῖς Ce mot s'écrit « ἁδονά » en dorien, et « ἡδονά » en .
τὸ ἤλεκτρον (l'ambre jaune, le succin. Métal comportant quatre-cinquième d'or et un cinquième d'argent.) τοῦ ἠλέκτρου τοῖς ἠλέκτροις
ὁ ἥλιος (le soleil) τοῦ ἡλίου τοῖς ἡλίοις Ce mot s'écrit « ἀϐέλιος » en crétois, « ἀέλιος » en dorien, éolien et arcado-chypriote, et « ἠέλιος » en langue homérique.
ἡ ἡμέρα (le jour) τῆς ἡμέρας ταῖς ἡμέραις Ce mot s'écrit « ἀμάρα » en éolien, « ἀμέρα » en dorien, « ἦμαρ » en style poétique, et « ἡμέρη » en langue homérique et en ionien.
τὸ ἧπαρ (le foie) τοῦ ἤπατος τοῖς ἤπασι(ν)
ὁ ἥρως (le héros) τοῦ ἥρωος τοῖς ἥρωσι(ν)
τὸ ἡφαιστεῖον (le volcan) τοῦ ἡφαιστείου τοῖς ἡφαιστείοις
ἡ ἠώς (l'aurore) τῆς ἠοῦς Ce mot s'écrit « ἄας » en béotien, « ἀϐώρ » ou « ἀώς » en dorien, « αὔως » en éolien, et « ἕως » en attique.
ὁ θάλαμος (La chambre. (Par extension) La maison, l'habitation, le séjour.) τοῦ θαλάμου τοῖς θαλάμοις
ἡ θάλασσα (la mer) τῆς θαλάσσης ταῖς θαλάσσαις Ce mot s'écrit « θάλαθθα » en, et « θάλαττα » en attique.
ὁ θάνατος (la mort) τοῦ θανάτου τοῖς θανάτοις
τὸ θαῦμα (la merveille) τοῦ θαύματος τοῖς θαύμασι(ν)
ἡ θεά (la déesse) τῆς θεᾶς ταῖς θεαῖς
ὁ θεός (le dieu) τοῦ θεοῦ τοῖς θεοῖς
ἡ θεῖα (la tante) τῆς θείας ταῖς θείαις
ὁ θεῖος (l'oncle) τοῦ θείου τοῖς θείοις Ce mot s'écrit « θέειος » en langue homérique, et « θήϊος » en éolien.
τὸ θέρος (l'été) τοῦ θέρους τοῖς θέρεσι(ν)
τὸ θῆλυ (la femelle) τοῦ θήλεος τοῖς θηλέοις
ὁ θήρ (l'animal sauvage) τοῦ θηρός τοῖς θηρσί(ν) Ce mot s'écrit « φήρ » en éolien.
ἡ θρίξ (le poil) τῆς τριχός ταῖς θριξί(ν)
ὁ θρῦλος (la légende) τοῦ θρύλου τοῖς θρύλοις
ἡ θυγάτηρ (la fille (au niveau familial)) τῆς θυγατρός ταῖς θυγατρί(ν) Vocatif singulier : θύγατερ ; ce mot sécrit « συγάτηρ » en dorien.
ὁ θώς (le chacal) τοῦ θώ τοῖς θῴς
ἡ ἶϐις (l'ibis) τῆς ἴϐιδος ταῖς ἴϐιδαις Vocatif singulier : ἶϐι
ὁ ἱέραξ (le faucon) τοῦ ἱέρακος τοῖς ἱέραξι(ν)
τὸ ἱμάτιον (l'himation) τοῦ ἱματίου τοῖς ἱματίοις
ὁ/ἡ ἱππαλεκτρυών (l'hippalectryon) τοῦ/τῆς ἱππαλεκτρυόνος τοῖς/ταῖς ἱππαλεκτρυόνσι(ν)
ὁ ἱερεύς (le prêtre) τοῦ ἱερέως τοῖς ἱερεῦσι(ν) Vocatif singulier : ἱερεῦ
ὁ ἱππεύς (le cavalier) τοῦ ἱππέως τοῖς ἱππεῦσι(ν) Vocatif singulier : ἱππεῦ
ὁ/ἡ ἵππος (le cheval ; la jument) τοῦ/τῆς ἵππου τοῖς/ταῖς ἵπποις Ce mot s'écrit « ἴκκος » en éolien.
ὁ ἱπποπόταμος (l'hippopotame) τοῦ ἱπποποτάμου τοῖς ἱπποποτάμοις
ὁ ἱππότης (le chevalier) τοῦ ἱππότου τοῖς ἱππόταις Vocatif singulier : ἱππότα
ἡ ἶρις ((anatomie) l'iris (météorologie) l'arc-en-ciel) τῆς ἴριδος ταῖς ἴριδαις Vocatif singulier : ἶρι
ἡ ἰσχύς (la force (physique et matérielle) ; la fermeté, la force de résistance. La puissance. La force brutale, la violence.) τῆς ἰσχύος ταῖς ἰσχύσι(ν)
ὁ ἰχθύς (le poisson) τοῦ ἰχθύος τοῖς ἰχθύσι(ν)
ὁ καιρός (le temps) τοῦ καιροῦ τοῖς καιροῖς
ὁ κάλαμος (le roseau, la tige ; l’objet de roseau. La paille.) τοῦ καλάμου τοῖς καλάμοις
ἡ καμηλοπάρδαλις (la girafe) τῆς καμηλοπαρδάλεως ταῖς καμηλοπαρδάλεσι(ν)
ὁ/ἡ κάμηλος (le chameau ; la chamelle) τοῦ/τῆς καμήλου τοῖς/ταῖς καμήλοιν
ἡ καμπή (la jambe) τῆς καμπῆς ταῖς καμπαῖς
ἡ κάννα (le roseau) τῆς κάννας ταῖς κάνναις Ce mot s'écrit « κάννη » en ionien.
ὁ κανών ((au propre) la tige de roseau, la tige ; la règle de maçon ou de charpentier. (au figuré) la règle, le modèle ; principe.) τοῦ κανόνος τοῖς κανόσι(ν)
ἡ καρδία (le cœur) τῆς καρδίας ταῖς καρδίαις
ἡ κατηγορία (la charge judiciaire ; l'accusation) τῆς κατηγορίας ταῖς κατηγορίαις Ce mot s'écrit « κατηγορίη » en ionien.
τὸ κάτοπτρον (le miroir) τοῦ κατόπτρου τοῖς κατόπτροις
τὸ κέρας (la corne (d'un animal). (Par analogie) Le bras d’un fleuve ; l'aile d'une armée ou d'une flotte ; l'antenne ou vergue d'un navire ; le pic d'une montagne.) τοῦ κέρατος τοῖς κεράσι(ν)
τὸ κῆδος (le soin, le souci ; l'anxiété) τοῦ κήδους τοῖς κήδεσι(ν) Ce mot s'écrit « κᾶδος » en dorien.
τὸ κῆρυγμα (la proclamation à voix haute) τοῦ κηρύγματος τοῖς κηρύγμασι(ν) Ce mot s'écrit « κᾶρυγμα » en dorien.
ὁ κῆρυξ (le héraut) τοῦ κήρυκος τοῖς κῆρυξι(ν) Ce mot s'écrit « κᾶρυξ » en dorien.
ἡ κλείς (la clé) τῆς κλειδός ταῖς κλεισί(ν) Ce mot s'écrit « κλαΐς » en dorien, « κλᾶϊς » en éolien, « κληΐς » en ionien, et « κλῄς » en attique.
ἡ κλειτορίς (le clitoris) τῆς κλειτορίδος ταῖς κλειτορίσι(ν)
ὁ κλώψ (le voleur) τοῦ κλωπός τοῖς κλῶψι(ν) Accusatif singulier : κλῶπα
ὁ κλυστήρ (la seringue) τοῦ κλυστέρος τοῖς κλυστέρσι(ν)
ὁ κόκκυξ (le coucou ; (Anatomie) le coccyx) τοῦ κόκκυγος τοῖς κόκκυξι(ν)
ὁ κόλαφος (la gifle) τοῦ κολάφου τοῖς κολάφοις
ὁ κολοιός (le geai) τοῦ κολοιοῦ τοῖς κολοιοῖς
τὸ κόμμι (la gomme (résine)) τοῦ κόμμιτος τοῖς κομμίσι(ν)
ἡ κονδυλισμίς (la chiquenaude ; la pichenette) τῆς κονδυλισμίδος ταῖς κονδυλισμίσι(ν)
ὁ κόραξ (le corbeau) τοῦ κόρακος τοῖς κόραξι(ν)
ἡ κόρη (la jeune fille ; la fille (par rapport au père ou à la mère) ; la pupille de l'œil ; longue manche des vêtements persans.) τῆς κόρης ταῖς κόραις Ce mot s'écrit « κόρα » en éolien, « κούρη » en ionien, et « κώρα » en dorien.
ὁ κόρος (le jeune garçon ; le fils) τοῦ κόρου τοῖς κόροις Ce mot s'écrit « κοῦρος » en ionien, et « κῶρος » en dorien.
τὸ κουρεῖον (la boutique du barbier) τοῦ κουρείου τοῖς κουρείοις
ὁ κουρεύς (le barbier) τοῦ κουρέως τοῖς κουρεῦσι(ν) Vocatif singulier : κουρεῦ
ἡ κρᾶσις (le mélange) τῆς κράσεως ταῖς κράσεσι(ν) Ce mot s'écrit « κρῆσις » en ionien.
ὁ κύριος (le maitre ; le souverain) τοῦ κυρίου τοῖς κυρίοις
ὁ κῦρος (le décret) τοῦ κύρου τοῖς κύροις
ὁ κυσός (le sexe de la femme) τοῦ κυσοῦ τοῖς κυσοῖς
ὁ/ἡ κύων (le chien ; la chienne) τοῦ/τῆς κυνός τοῖς/ταῖς κυσί(ν) Vocatif singulier : κύον
ἡ κωμῳδία (la comédie) τῆς κωμῳδίας ταῖς κωμῳδίαις
ὁ λαγός (le lièvre) τοῦ λαγοῦ τοῖς λαγοῖς Ce mot s'écrit « λαγώς » en attique.
ὁ λαιμός (le cou, la gorge) τοῦ λαιμοῦ τοῖς λαιμοῖς
ὁ λαός (le peuple) τοῦ λαοῦ τοῖς λαοῖς Ce mot s'écrit « λεώς » en attique, et « ληός » en ionien.
ὁ λάρυγξ (le larynx ; (par suite) la gorge, le gosier) τοῦ λάρυγγος τοῖς λάρυγξι(ν)
ἡ λέαινα (la lionne) τῆς λεαίνης ταῖς λεαίναις
ἡ λειτουργία (le service pour le bien commun du peuple) τῆς λειτουργίας ταῖς λειτουργίαις
ἡ λεπίς (la coque d'œuf ; la lamelle de métal.) τῆς λεπίδος ταῖς λεπίσι(ν) Vocatif singulier : λεπί
ὁ λέων (le lion) τοῦ λέοντος τοῖς λέουσι(ν) Vocatif singulier : λέον
ὁ/ἡ λίθος (la pierre) τοῦ/τῆς λίθου τοῖς/ταῖς λίθοις
ὁ/ἡ λύγξ (le lynx) τοῦ/τῆς λυγκός τοῖς/ταῖς λυγξί(ν)
ἡ λύγξ (le hoquet) τῆς λυγγός ταῖς λυγξί(ν)
ὁ λυκάνθρωπος (le loup-garou) τοῦ λυκανθρώπου τοῖς λυκανθρώποις
ὁ λυκοπάνθηρ (le chacal) τοῦ λυκοπάνθηρος τοῖς λυκοπάνθησι(ν)
ἡ μαντεία (la divination) τῆς μαντείας ταῖς μαντείαις Ce mot s'écrit « μαντείη » en langue homérique et « μαντηΐη » en ionien.
ἡ μάχαιρα (le couteau) τῆς μαχαίρας ταῖς μαχαίραις En grec tardif, ce mot a comme génitif et datif singuliers « μαχαίρης » et « μαχαίρῃ ».
ἡ μεταμόρφωσις (la transformation) τῆς μεταμορφώσεως ταῖς μεταμορφώσεσι(ν)
τὸ μῆλον (le petit bétail ; la pomme) τοῦ μήλου τοῖς μήλοις Dans le sens de « petit bétail », ce mot s'écrit « μεῖλον » en béotien ; dans celui de « pomme » il s'écrit « μᾶλον » en dorien et en éolien.
ὁ μήν (le mois) τοῦ μηνός τοῖς μησί(ν) Ce mot s'écrit « μάν » en dorien, éolien et langue homérique.
ὁ μηρός (le côté, le flanc ; la cuisse, le fémur) τοῦ μηροῦ τοῖς μηροῖς
ἡ μήτηρ (la mère) τῆς μητρός ταῖς μητράσι(ν) Vocatif singulier : μῆτερ ; ce mot s'écrit « μάτηρ » en dorien.
ἡ μῆτις (la ruse) τῆς μήτεως ταῖς μήτεσι(ν)
ἡ μητρυιά (la belle-mère) τῆς μητρυιᾶς ταῖς μητρυιαῖς
ὁ μητρυιός (le beau-père) τοῦ μητρυιοῦ τοῖς μητρυιοῖς
τὸ μίασμα (la souillure provenant d'un meurtre ; la personne souillée d'un meurtre) τοῦ μιάσματος τοῖς μιάσμασι(ν)
τὸ μῖσος (la haine, l'aversion ; l’objet de haine) τοῦ μίσους τοῖς μίσεσι(ν)
ἡ μονόφθογγος (la monophtongue) τῆς μονοφθόγγου ταῖς μονοφθόγγοις
τὸ μορμολύκειον (le masque) τοῦ μορμολυκείου τοῖς μορμολυκείοις
ἡ μόρφωσις (la morphose) τῆς μορφώσεως ταῖς μορφώσεσι(ν)
ὁ μῦθος (la parole ; le discours. La fable) τοῦ μύθου τοῖς μύθοις
ἡ μύκης (le champignon ; (Par analogie) Toute excroissance fougueuse. Champignon que se forme à la mèche d'une lampe. Virole d'une gaine. Membre viril.) τῆς μύκητος ταῖς μύκησι(ν)
ἡ μυῖα (la mouche) τῆς μυίας ταῖς μυίαις
ὁ μύρμηξ (la fourmi) τοῦ μύρμεκος τοῖς μύρμεκι(ν)
ἡ μυοσωτίς (le myosotis) τῆς μυοσωτίδος ταῖς μυοσωτίσι(ν) Vocatif singulier : μυοσωτί
ὁ μῦς (le rat, la souris ; le muscle) τοῦ μυός τοῖς μυσί(ν) Vocatif singulier : μῦ
ὁ νᾶνος (le nain) τοῦ νάνου τοῖς νάνοις
ὁ ναύτης (le marin, le matelot ; (Par extension) l'associé, le compagnon) τοῦ ναύτου τοῖς ναύταις Vocatif singulier : ναύτα
ὁ νήπιος (le bébé) τοῦ νηπίου τοῖς νηπίοις
ἡ νῆσος (l'ile) τῆς νήσου ταῖς νήσοις
ἡ νυκτερίς (la chauve-souris) τῆς νυκτερίδος ταῖς νυκτερίσι(ν) Vocatif singulier : νυκτερί
ἡ νύξ (la nuit) τῆς νυκτός ταῖς νυξί(ν)
ἡ νυός (la belle-fille) τῆς νυοῦ ταῖς νυοῖς
τὸ νῶτον (le derrière, le dos ; (au figuré) large surface courbe) τοῦ νώτου τοῖς νώτοις
ὁ νῶτος (le dos ; (au figuré) surface convexe, arrondie) τοῦ νώτου τοῖς νώτοις
τὸ ξίφος (la sabre) τοῦ ξίφους τοῖς ξίφεσι(ν) Ce mot s'écrit « σκίφος » en éolien.
ἡ ὄασις (l'oasis) τῆς ὀάσεως ταῖς ὀάσεσι(ν) Vocatif singulier : ὄασι
ἡ ὁδός (la voix, la route ; le chemin) τῆς ὁδοῦ ταῖς ὁδοῖς
ὁ ὀδούς (la dent) τοῦ ὀδόντος τοῖς ὀδοῦσι(ν) Vocatif singulier : ὀδόν
τὸ οἴδημα (le gonflement, la tumeur) τοῦ οἰδήματος τοῖς οἰδήμασι(ν)
τὸ οἶδος (le gonflement, la grosseur) τοῦ οἴδους τοῖς οἴδεσι(ν)
ὁ οἶκος (la maison) τοῦ οἴκου τοῖς οἴκοις
ὁ οἶνος (le vin) τοῦ οἴνου τοῖς οἴνοις
ὁ οἰωνός (le présage, l'oiseau) τοῦ οἰωνοῦ τοῖς οἰωνοῖς
ὁ/ἡ ὄϊς (le bélier, la brebis) τοῦ/τῆς ὀΐος τοῖς/ταῖς οἰσί(ν) Ce mot s'écrit « οἶς » en attique.
ὁ οἰσοφάγος (l'œsophage) τοῦ οἰσοφάγου τοῖς οἰσοφάγοις
ὁ οἶστρος (le taon (au figuré) la fureur ; le désir, la passion) τοῦ οἴστρου τοῖς οἴστροις
ὁ ὄλισϐος (le godemichet) τοῦ ὀλίσϐου τοῖς ὀλίσϐοις
ὁ ὀμφαλός (le nombril) τοῦ ὀμφαλοῦ τοῖς ὀμφαλοῖς
τὸ ὄνειδος (le reproche ; la disgrâce) τοῦ ὀνείδους τοῖς ὀνείδεσι(ν)
ὁ ὄνειρος (le rêve) τοῦ ὀνείρου τοῖς ὀνείροις
τὸ ὄνομα (le nom) τοῦ ὀνόματος τοῖς ὀνόμασι(ν) Ce mot s'écrit « ὄνυμα » dans les dialectes dorien et éolien, puis « οὔνομα » en langue homérique et en ionien.
ὁ/ἡ ὄνος (l'âne ; l'ânesse) τοῦ/τῆς ὄνου τοῖς/ταῖς ὄνοις
ὁ ὄνυξ (l'ongle, la griffe) τοῦ ὄνυχος τοῖς ὄνυξι(ν)
τὸ ὄργανον (l'instrument de travail ; l'outil. L'instrument de musique. (anatomie) l'organe) τοῦ ὀργάνου τοῖς ὀργάνοις
ὁ/ἡ ὄρτυξ (la caille) τοῦ/τῆς ὀρτύκου τοῖς/ταῖς ὀρτύξι(ν)
τὸ ὀστέον (l'os) τοῦ ὀστέου τοῖς ὀστέοις Ce mot s'écrit « ὀστοῦν » en attique, « ὀστεῦν » en style poétique, et « ὄστιον » en éolien.
ἡ οὐρά (la queue) τῆς οὐρᾶς ταῖς οὐραῖς
ὁ οὐρανός (le ciel) τοῦ οὐρανοῦ τοῖς οὐρανοῖς
τὸ οὖρον (l'urine ; la portée, la distance) τοῦ οὔρου τοῖς οὔροις
τὸ οὖς (l'oreille) τοῦ ὠτός τοῖς ὠσί(ν)
ὁ ὀργασμός (l'orgasme) τοῦ ὀργασμοῦ τοῖς ὀργασμοῖς
ἡ ὄρεξις (l'appétit) τῆς ὀρέξεως ταῖς ὀρέξεσι(ν) Vocatif singulier : ὄρεξι
ὁ ὁρίζων (l'horizon) τοῦ ὁρίζοντος τοῖς ὁρίζοσι(ν) Vocatif singulier : ὁρίζον
ὁ/ἡ ὄρνις (l'oiseau) τοῦ/τῆς ὄρνιθος τοῖς/ταῖς ὄρνισι(ν) Vocatif singulier : ὄρνι
ὁ ὅρος (la borne) τοῦ ὅρου τοῖς ὅροις Ce mot s'écrit « ὄρϝος » en corcyrien, « ὦρος » en arcado-chypriote, et « ὄρρος » en mégarien.
τὸ ὄρος (la montagne, la colline, la hauteur) τοῦ ὄρους τοῖς ὄρεσι(ν) Ce mot s'écrit « οὖρος » en ionien.
ὁ ὄρρος ((familier) le cul) τοῦ ὄρρου τοῖς ὄρροις
ἡ ὀσφυαλγία (le lumbago) τῆς ὀσφυαλγίας ταῖς ὀσφυαλγίαις
ἡ ὀσφῦς ((Anatomie) le flanc) τῆς ὀσφύος ταῖς ὀσφύσι(ν)
τὸ οὖθαρ (la mamelle. (Anatomie) le pis) τοῦ οὔθατος τοῖς οὔθασι(ν)
ὁ ὀφθαλμός (l'œil) τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῖς ὀφθαλμοῖς
ὁ ὄφις (le serpent) τοῦ ὄφεως τοῖς ὄφεσι(ν)
ἡ ὀφρῦς (le sourcil) τῆς ὀφρύος ταῖς ὀφρύσι(ν)
τὸ ὄχημα (le véhicule) τοῦ ὀχήματος τοῖς ὀχήμασι(ν)
ὁ πάνθηρ (la panthère) τοῦ πάνθηρος τοῖς πάνθησι(ν)
ἡ πάρδαλις (le guépard) τῆς παρδάλεως ταῖς παρδάλεσι(ν)
ἡ παρῳδία (la parodie) τῆς παρῳδίας ταῖς παρῳδίαις
ὁ παιδεραστής (le pédéraste) τοῦ παιδεραστοῦ τοῖς παιδερασταῖς Vocatif singulier : παιδεραστά
τὸ πάθος (La passion. L'évènement, la conjoncture. L'état de l'âme. Les évènements ou les changements dans les choses.) τοῦ πάθους τοῖς πάθεσι(ν)
ὁ/ἡ παῖς (l'enfant) τοῦ/τῆς παιδός τοῖς/ταῖς παισί(ν) Vocatif singulier : παῖ
ὁ πατήρ (le père) τοῦ πατρός τοῖς πατράσι(ν) Vocatif singulier : πάτερ
ὁ πατριάρχης (le patriarche) τοῦ πατριάρχου τοῖς πατριάρχαις Vocatif singulier : πατριάρχα
ὁ πέπλος (le péplos) τοῦ πέπλου τοῖς πέπλοις
τὸ πετρέλαιον (le pétrole) τοῦ πετρελαίου τοῖς πετρελαίοις
τὸ πέλαγος (la mer ; (au figuré) grande quantité) τοῦ πελάγους τοῖς πελάγεσι(ν)
τὸ πέος (le pénis) τοῦ πέους τοῖς πέεσι(ν)
ὁ πίθηκος (le singe) τοῦ πιθήκου τοῖς πιθήκοις Ce mot s'écrit « πίθακος » en dorien.
ὁ πίναξ (le tableau) τοῦ πίνακος τοῖς πίναξι(ν)
ἡ πίστις (la foi ; la confiance en autrui. Ce qui fait foi. Résultat de la confiance. Moyen d'inspirer confiance, de persuader ; preuve.) τῆς πίστεως ταῖς πίστεσι(ν) Vocatif singulier : πίστι
ὁ ποιητής (le poète) τοῦ ποιητοῦ τοῖς ποιηταῖς Vocatif singulier : ποιητά
ὁ ποιμήν (le berger) τοῦ ποιμένος τοῖς ποιμέσι(ν)
ἡ ποινή (l'expiation d'un crime ; l’argent par lequel on paye les parents de la victime, le prix du sang ; la rançon ; l'expiation ; le châtiment ; la vengeance ; la délivrance ; la compensation ; la récompense) τῆς ποινῆς ταῖς ποιναῖς
ἡ πόλις (la ville) τῆς πόλεως ταῖς πόλεσι(ν) Vocatif singulier : πόλι
τὸ πορνεῖον (le lupanar) τοῦ πορνείου τοῖς πορνείοις
ὁ πούς (le pied) τοῦ ποδός τοῖς ποσί(ν) Ce mot s'écrit « πόρ » en laconien, et « πός » en dorien.
ὁ ποταμός (le fleuve, la rivière ; le canal) τοῦ ποταμοῦ τοῖς ποταμοῖς
τὸ πρᾶγμα (l'affaire ; l'évènement, la chose) τοῦ πράγματος τοῖς πράγμασι(ν)
τὸ πραικόκιον (l'abricot) τοῦ πραικοκίου τοῖς πραικοκίοις
ὁ πράκτωρ (l'agent) τοῦ πράκτορος τοῖς πράκτορσι(ν) Vocatif singulier : πρᾶκτορ
τὸ πρᾶξις (l'action) τοῦ πράξεως τοῖς πράξεσι(ν) Ce mot s'écrit « πρῆξις » en langue homérique et en ionien.
ὁ πρωκτός (l'anus) τοῦ πρωκτοῦ τοῖς πρωκτοῖς
ἡ πτέρνα (le talon (partie postérieure du pied)) τῆς πτέρνης ταῖς πτέρναις
τὸ πτερόν (la plume d'aile ; l'aile d'oiseau ou d'insecte) τοῦ πτεροῦ τοῖς πτεροῖς
ἡ πτέρυξ (l'aile) τῆς πτέρυγος ταῖς πτέρυξι(ν)
ἡ πυγή (la fesse) τῆς πυγῆς ταῖς πυγαῖς
ὁ πυθμήν (le fond) τοῦ πυθμένος τοῖς πυθμέσι(ν)
τὸ πῦρ (le feu) τοῦ πυρός τοῖς πυροῖς
ἡ ῥάϐδος (la baguette) τῆς ῥάϐδου ταῖς ῥάϐδοις
τὸ ῥάπισμα (la gifle) τοῦ ῥαπίσματος τοῖς ῥαπίσμασι(ν)
ὁ ῥαψῳδός (le rhapsode) τοῦ ῥαψῳδοῦ τοῖς ῥαψῳδοῖς
ὁ/ἡ ῥήτωρ (l'orateur(trice) ; le maitre d'éloquence) τοῦ/τῆς ῥήτορος τοῖς/ταῖς ῥήτορσι(ν)
ὁ ῥινόκερως (le rhinocéros) τοῦ ῥινοκέρωτος τοῖς ῥινοκέρωσι(ν)
ἡ ῥίς (le nez) τῆς ῥινός ταῖς ῥισί(ν)
τὸ ῥύγχος (le groin d'un porc ou d'un sanglier ; le nez ou le museau d'un animal. Le bec d'un oiseau) τοῦ ῥύγκους τοῖς ῥύγκεσι(ν)
τὸ σέλας (l'éclat, la lumière, la lueur brillante) τοῦ σέλατος τοῖς σέλασι(ν)
τὸ σέλαχος (le requin) τοῦ σέλαχους τοῖς σέλαχεσι(ν)
ἡ σελήνη (la lune) τῆς σελήνης ταῖς σελήναις Ce mot s'écrit « σελάνα » en dorien, et « σελάννα » en éolien.
ἡ σκιά (l'ombre ; l'ombre d'une personne, d'un mort, d'une personne non conviée) τῆς σκιᾶς ταῖς σκιαῖς
ὁ σκίουρος (l'écureuil) τοῦ σκιούρου τοῖς σκιούροις
τὸ σκῶρ (l'excrément) τοῦ σκατός τοῖς σκάσι(ν)
ἡ σμίλη (le ciseau) τῆς σμίλης ταῖς σμίλαις Ce mot s'écrit « σμῖλα » en dorien.
ἡ σοφία (la sagesse) τῆς σοφίας ταῖς σοφίαις Ce mot s'écrit « σοφίη » en ionien.
ἡ σπάθη (l'épée) τῆς σπάθης ταῖς σπάθαις
ὁ σπλήν (la rate) τοῦ σπλένος τοῖς σπλέσι(ν)
τὸ στέαρ (la graisse compacte ; le lard, le suif. La graisse.) τοῦ στέατος τοῖς στέασι(ν)
ὁ στέφανος (la couronne) τοῦ στεφάνου τοῖς στεφάνοις
ἡ στλεγγίς (l'étrille (instrument de fer)) τῆς στλεγγίδος ταῖς στλεγγίσι(ν)
ἡ στοργή (l'amour familial) τῆς στοργῆς ταῖς στοργαῖς
ὁ στρουθιοκάμηλος (l'autruche) τοῦ στρουθοκαμήλου τοῖς στρουθοκαμήλοις
τὸ σῦκον (la figue ; la vulve) τοῦ σύκου τοῖς σύκοις
ἡ συμπάθεια (La communauté de sentiments ou d'impressions. (Philosophie), (Terme stoïcien) Le rapport de certaines choses entre elles.) τῆς συμπαθείας ταῖς συμπαθείαις
τὸ σύστημα (la réunion en un seul corps) τοῦ συστήματος τοῖς συστήμασι(ν) Ce mot s'écrit « σύσταμα » en dorien.
τὸ σχολεῖον (l'école) τοῦ σχολείου τοῖς σχολείοις
ὁ ταώς (le paon) τοῦ ταώ τοῖς ταῴς
τὸ τέκνον (l'enfant (en parlant d'un garçon ou d'une fille)) τοῦ τέκνου τοῖς τέκνοις Lorsqu'au cours de son assassinat il reconnut Brutus, Jules César n'a pas dit « Tu quoque mi fili! » mais « Καὶ σὺ τέκνον; ».
ὁ τέττιξ (la cigale) τοῦ τέττιγος τοῖς τεττιξί(ν)
τὸ τεῖχος (le mur de ville) τοῦ τείχους τοῖς τείχεσι(ν)
ὁ τοιχώρυχος (le cambrioleur) τοῦ τοιχωρύχου τοῖς
ὁ τοῖχος (le mur d'une maison ; le bord ou la paroi d'un navire) τοῦ τοίχου τοῖς τοίχοις
ὁ τράγος (le bouc) τοῦ τράγου τοῖς τράγοις
ἡ τραγῳδία (la tragédie) τῆς τραγῳδίας ταῖς τραγῳδίαις
τὸ τραῦμα (la blessure ; la déroute, le désastre) τοῦ τραύματος τοῖς τραύμασι(ν)
ὁ τύραννος (le maitre ; le dominateur) τοῦ τυράννου τοῖς τυράννοις
ἡ τρίφθογγος (la triphtongue) τῆς τριφθόγγου ταῖς τριφθόγγοις
ὁ τυρός (le fromage) τοῦ τυροῦ τοῖς τυροῖς
τὸ ὑδραγωγεῖον (l'aqueduc) τοῦ ὑδραγωγείου τοῖς ὑδραγωγείοις
ὁ ὑδράργυρος (le mercure) τοῦ ὑδραργύρου τοῖς ὑδραργύροις
τὸ ὕδωρ (l'eau) τοῦ ὕδατος τοῖς ὕδασι(ν)
ὁ υἱός (le fils, le gendre) τοῦ υἱοῦ τοῖς υἱοῖς Ce mot s'écrit « υἱύς » en attique.
ὁ ὑμήν (la membrane) τοῦ ὑμένος τοῖς ὑμέσι(ν)
τὸ ὑπόδημα (la chaussure) τοῦ ὑποδήματος τοῖς ὑποδήμασι(ν)
ὁ ὑποδηματοποιεῖον (la boutique du cordonnier) τοῦ ὑποδηματοποιείου τοῖς ὑποδηματοποιείοις
ὁ ὑποδηματοποιός (le cordonnier) τοῦ ὑποδηματοποιοῦ τοῖς ὑποδηματοποιοῖς
ὁ ὕραξ (la souris) τοῦ ὕρακος τοῖς ὕραξι(ν)
ὁ/ἡ ὗς (le porc, le sanglier ; la truie, la laie) τοῦ/τῆς ὑός τοῖς/ταῖς ὑσί(ν)
ὁ φαλλός (le pénis) τοῦ φαλλοῦ τοῖς φαλλοῖς
τὸ φάντασμα (le fantôme) τοῦ φαντάσματος τοῖς φαντάσμασι(ν)
ἡ φάρυγξ (le gosier) τῆς φάρυγγος ταῖς φάρυγξι(ν)
ὁ φθειρρός (le pou) τοῦ φθειρροῦ τοῖς φθειρροῖς
τὸ φθινόπωρον (l'automne) τοῦ φθινοπώρου τοῖς φθινοπώροις
ἡ φθόγγος (le son) τῆς φθόγγου ταῖς φθόγγοις
ἡ φιλία (l'amitié ; l'amour pour quelque chose) τῆς φιλίας ταῖς φιλίαις
ὁ φίλος (l'ami) τοῦ φίλου τοῖς φίλοις
ἡ φλέψ (la veine) τῆς φλεϐός ταῖς φλεψί(ν)
ὁ φόϐος (la peur) τοῦ φόϐου τοῖς φόϐοις
ὁ φοῖνιξ (le pourpre ; le palmier-dattier. (Mythologie) le phénix) τοῦ φοίνικος τοῖς φοίνιξι(ν)
τὸ φρέαρ (le puits) τοῦ φρέατος τοῖς φρέασι(ν)
ἡ φρήν (la membrane ; (Par suite) (Poésie) le cœur, l'âme) τῆς φρενός ταῖς φρεσί(ν) Ce mot s'écrit « φράν » en dorien.
ὁ φύλαξ (l'observateur ; le garde. Le protecteur.) τοῦ φύλακος τοῖς φύλαξι(ν)
τὸ φύλλον (la feuille) τοῦ φύλλου τοῖς φύλλοις
τὸ φῦλον (le groupe, la tribu ; la nation) τοῦ φύλου τοῖς φύλοις
ἡ φύσις (la nature, l'environnement. L'essence d’un être ou d’une chose avec les attributs physiques ou moraux qui lui sont propres.) τῆς φύσεως ταῖς φύσεσι(ν) Vocatif singulier : φύσι
τὸ φυτόν (le végétal) τοῦ φυτοῦ τοῖς φυτοῖς
ὁ φώρ (le voleur ; une sorte de frelon) τοῦ φωρός τοῖς φωρσί(ν) Accusatif singulier : φῶρα
τὸ φῶς (la lumière) τοῦ φωτός τοῖς φωσί(ν)
ὁ χαλκός (le cuivre ; le bronze, le fer) τοῦ χαλκοῦ τοῖς χαλκοῖς Ce mot s'écrit « καυχός » en crétois.
τὸ χαμαίμηλον (la camomille) τοῦ χαμαιμήλου τοῖς χαμαιμήλοις
ὁ χαμαιλέων (le caméléon) τοῦ χαμαιλέοντος τοῖς χαμαιλέουσι(ν) Vocatif singulier : χαμαιλέον
ἡ χάρις (ce qui brille ; ce qui réjouit. La grâce.) τῆς χάριτος ταῖς χάρισι(ν) Vocatif singulier : χάρι
τὸ χεῖμα (l'hiver) τοῦ χείματος τοῖς χείμασι(ν)
ἡ χείρ (la main) τῆς χειρός ταῖς χερσί(ν)
ἡ χελιδών (l'hirondelle) τῆς χελιδονός ταῖς χελιδοσί(ν)
ὁ/ἡ χήν (le jars ; l'oie) τοῦ/τῆς χηνός τοῖς/ταῖς χησί(ν) Ce mot s'écrit « χάν » en dorien.
ὁ χιτών (le chiton) τοῦ χιτῶνος τοῖς χιτῶσι(ν) Ce mot s'écrit « κιθών » en ionien, et « κιτών » en dorien.
ἡ χιών (la neige) τῆς χιόνος ταῖς χιόσι(ν)
ἡ χλαμύς (la chlamyde) τῆς χλαμύδος ταῖς χλαμύσι(ν) Vocatif singulier : χλαμύ
ὁ χρόνος (le temps (durée)) τοῦ χρόνου τοῖς χρόνοις
ὁ χρυσός (l'or) τοῦ χρυσοῦ τοῖς χρυσοῖς
ὁ χρώς (le teint) τοῦ χρωτώς τοῖς χρώσι(ν) Vocatif singulier : χρώ
ὁ/ἡ ψίξ (la mie ; la miette) τοῦ/τῆς ψιχός τοῖς/ταῖς ψιξί(ν)
ἡ ᾠδή (le chant) τῆς ᾠδῆς ταῖς ᾠδαῖς
ὁ ὠκεανός (l'océan) τοῦ ὠκεανοῦ τοῖς ὠκεανοῖς
ὁ ὦμος (l'épaule) τοῦ ὤμου τοῖς ὤμοις
τὸ ᾠόν (l'œuf) τοῦ ᾠοῦ τοῖς ᾠοῖς
ἡ Ἀμαζών (l'Amazone) τῆς Ἀμαζονός ταῖς Ἀμαζοσί(ν)
ὁ Γίγας (le Géant) τοῦ Γίγαντος τοῖς Γίγασι(ν)
ἡ Ἑλλάς (la Grèce) τῆς Ἑλλάδος
ἡ Ἑλληνίς (la Grecque) τῆς Ἑλληνίδος ταῖς Ἑλληνίσι(ν) Vocatif singulier : Ἑλληνί
ὁ Ἕλλην (le Grec) τοῦ Ἕλληνος τοῖς Ἕλλησι(ν)
ἡ Ἐρινύς (l'Érinye) τῆς Ἐρινύος ταῖς Ἐρινύσι(ν) Vocatif singulier : Ἐρινύ
ἡ Σφίγξ (le Sphinx ; la Sphinge) τῆς Σφιγγός ταῖς Σφιγξί(ν) Ce mot s'écrit « Φίξ » en béotien.
ὁ Τιτάν (le Titan) τοῦ Τιτᾶνος τοῖς Τιτᾶσι(ν)
ἡ Τιτανίς (le Titanide) τῆς Τιτανίδος ταῖς Τιτασι(ν)
ὁ/ἡ Φοῖνιξ (le/la Phénicien(ne) ; le/la Carthaginois(e)) τοῦ/τῆς Φοίνικος τοῖς/ταῖς Φοίνιξι(ν)
ἡ Χάρις (la Charite) τῆς Χάριτος ταῖς Χάρισι(ν) Vocatif singulier : Χάρι